Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Η ιστορία ενός σκυλιού του Μαρκ Τουέιν

Η ιστορία ενός σκυλιού


Mετάφραση: Βίκη Ξηρακιά
Eκδόσεις Kυαναυγή
Σελ. 42

«Ο πατέρας μου ήταν Αγίου Βερνάρδου, η μητέρα μου κόλεϊ αλλά εγώ είμαι Πρεσβυτεριανή. Έτσι μου είχε πει η μητέρα μου, εγώ προσωπικά δεν καταλαβαίνω αυτές τις ωραίες διακρίσεις. Για μένα είναι απλά όμορφες μεγάλες λέξεις που δεν σημαίνουν τίποτα. Η μητέρα μου, όμως, τους είχε αδυναμία. Της άρεσε να τις λέει και μετά να παρατηρεί τα άλλα σκυλιά να εκφράζουν έκπληξη και ζήλια σαν να αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να διαθέτει τέτοια μόρφωση. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, δεν επρόκειτο για αληθινή μόρφωση· ήταν απλά μια παράσταση.»

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Σκοτεινός Αρκτικός του Ian McGuire

Σκοτεινός Αρκτικός εξώφυλλο


Mετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Σχεδιασμός Εξωφύλλου: Leo Nickolls
Εκδόσεις Ψυχογιός
Σελ. 364

«Ιδε ο άνθρωπος. Σέρνοντας τα πόδια του, βγαίνει από την αυλή τού Κλάπισον στη Σάικς Στριτ και ανασαίνει ένα μείγμα διαλυτικού, ιχθυάλευρου, μουστάρδας, γραφίτη και συνηθισμένης αφόρητης πρωινής κατρουλίλας από μόλις αδειασμένα δοχεία νυκτός. Ξεφυσάει μια φορά, τρίβει το κεφάλι του με τα τραχιά, όρθια μαλλιά και διορθώνει τον καβάλο του. Μυρίζει τα δάχτυλά του, ύστερα τα πιπιλάει αργά ένα ένα, ρουφώντας τα τελευταία υπολείμματα, για να μην πάει χαμένη ούτε δεκάρα από τα λεφτά που έδωσε. Στο τέλος της Τσάρτερχαουζ Λέιν, στρίβει βόρεια στη Γουίνκολμλι, περνάει την Ταβέρνα ”De La Pole”, περνάει το εργοστάσιο σπαρματσέτων και το ελαιοτριβείο. Πάνω από τις στέγες των αποθηκών, βλέπει τα μεσιανά και τις μετζάνες των πλοίων να λικνίζονται, ακούει τις φωνές των λιμενεργατών και τις ματσόλες από το βαρελοποιείο εκεί κοντά.»


Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Η Κλάρα στο μισοσκόταδο του Χοσέ Κάρλος Σομόθα

 εξώφυλλο


Mετάφραση: Χριστίνα Θεοδωροπούλου
Εκδόσεις Πατάκη
Σελ. 607

«Η ΕΦΗΒΗ ΣΤΕΚΕΙ ΓΥΜΝΗ πάνω σ’ ένα βιβλίο. Η επίπεδη κοιλιά και η σκοτεινή έλλειψη του αφαλού είναι στο ύψος των ματιών μας. Κρατά το πρόσωπο γερτό, το βλέμμα χαμηλωμένο, το ένα χέρι μπροστά στην ήβη, το άλλο στο γοφό, τα γόνατα ενωμένα και κάπως λυγισμένα. Είναι βαμμένη σε φυσική σιένα και ώχρα. Σκιές σε ψημένη σιένα ανυψώνουν τα στήθη και διαγράφουν τις λαγόνες και τη σχισμή. Δεν είναι σωστό να λέμε “σχισμή” γιατί μιλάμε για ένα έργο τέχνης, βλέποντάς την όμως, μόνο αυτό μας έρχεται στο μυαλό. Είναι μια ελάχιστη και κάθετη σχισμή, δίχως ίχνος χνούδι. Κάνουμε το γύρο του βάθρου και ατενίζουμε τη φιγούρα από τα νώτα. Οι μαυρισμένοι γλουτοί αντανακλούν κόκκους φωτός. Αν απομακρυνθούμε, η ανατομία της μας φαίνεται πιο αθώα. Μικρά λευκά άνθη σκεπάζουν τα μαλλιά της. Στα πόδια της υπάρχουν περισσότερα άνθη – μια λιμνούλα από γάλα. Ακόμα κι από αυτήν την απόσταση, εξακολουθούμε να αντιλαμβανόμαστε την τόσο ιδιάζουσα μυρωδιά που αναδίδει, σαν δάσος αρωματισμένο από τη βροχή. Κοντά στην ταινία ασφαλείας, ένα ανάλογο με τον τίτλο σε τρεις γλώσσες: “Ξεπαρθένεμα”».

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Στη σωφρονιστική αποικία του Franz Kafka

Εξώφυλλο Εκδόσεις Κίχλη


Mετάφραση: Βασίλης Τσαλής
Επιμέλεια Επιμέτρου: Γιώτα Κριτσέλη
Εκδόσεις Κίχλη
Σελ. 166

«Είναι ένα ιδιόρρυθμο μηχάνημα», είπε ο αξιωματικός στον ερευνητή-ταξιδιώτη και επιθεώρησε, με βλέμμα γεμάτο θαυμασμό, τη μηχανή, την οποία ήταν προφανές ότι γνώριζε πολύ καλά. Φαίνεται πως ο ταξιδιώτης δέχτηκε, από ευγένεια και μόνο, την πρόσκληση του διοικητή να παραστεί μάρτυρας στην εκτέλεση ενός στρατιώτη, που καταδικάστηκε σε θάνατο για απειθαρχία και προσβολή ανωτέρου. Η εκτέλεση αυτή δεν παρουσίαζε μεγάλο ενδιαφέρον, ακόμα και μέσα στην ίδια τη σωφρονιστική αποικία. Στο βαθύ, στενό και αμμώδες φαράγγι, τριγυρισμένο από γυμνές βουνοπλαγιές, βρίσκονταν, εκτός από τον ταξιδιώτη και των αξιωματικό, ο κατάδικος - ένας αποβλακωμένος άνθρωπος με ορθάνοιχτο στόμα, ανάκατα μαλλιά και ταλαιπωρημένη όψη- και ένας στρατιώτης. Αυτός σήκωνε τη μεγάλη, βαριά αλυσίδα, που διακλαδωνόταν σε μικρότερες, με τις οποίες ο κατάδικος ήταν δεμένος στους αστραγάλους, τους καρπούς και τον λαιμό».

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Όλα για καλό του Γιάννη Μακριδάκη

εξώφυλλο


Φωτογραφία εξωφύλλου: Δημήτρης Αντώνογλου
Σχεδιασμός Εξωφύλλου: Ρεβέκκα Βιτάλ
Eκδόσεις Eστίας
Σελ. 234

«Τον Μιχάλη τον πήρε ο αέρας. Είχε σταθεί προς νερού του άκρη-άκρη στην πιο ψηλή αναβαθμίδα του βουνού, έξω από το καλύβι του και πήγε από κάτω. Έτσι συνήθιζε, να στέκει εκεί, στο χείλος της πεζούλας και να κορδώνεται, για να βγάλει το πουλί του όσο μπορούσε πιο μπρος. Σαν τόξο ινδιάνικο γινότανε το κορμί του από το τέντωμα. Έβαζε και το δεξί του χέρι στο νεφρό και έσπρωχνε κάπως κι από κει. Με το αριστερό διεύθυνε το βέλος, ανάλογα με τον άνεμο, για να στέλνει το κάτουρο κατευθείαν στην αποκατινή εμασιά. Όλα αυτά επειδή δεν ήθελε να πιτσιλάει τα πόδια του και να βρομάνε τα μπατζάκια του ύστερα κατρουλίλα. Μα εκείνο το απόγευμα έπεσε και αυτός. Δεν ήτανε πολύ ψηλά, σκάρτα δυο μέτρα μόνο, αλλά την πήρε βολικά. Χτύπησε το κεφάλι του απάνω σε μια κοτρόνα που είχε κυλήσει απ’ τη μισογκρέμια ξερολιθιά και έμεινε επί τόπου. Ξαίμαξε ώσπου ν’ ανεβώ.»


Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Η ταβέρνα της Τζαμάικας της Daphne Du Maurier




Mετάφραση: Άννα Παπασταύρου
Σχεδιασμός Εξωφύλλου: Θάνος Κακολύρης
Eκδόσεις Παπαδόπουλος
Σελ. 350

«Ήταν μια γκρίζα παγωμένη μέρα, στα τέλη του Νοέμβρη. Ο καιρός είχε αλλάξει μέσα σε μια νύχτα, κι ο άνεμος είχε φέρει μαζί του έναν μολυβένιο ουρανό κι ένα αδιάκοπο ψιλόβροχο, και παρόλο που δεν ήταν καλά καλά δύο το απόγευμα, το χλωμό χειμωνιάτικο σούρουπο έμοιαζε να πλησιάζει τους γύρω λόφους, τυλίγοντάς τους στην καταχνιά. Μέχρι τις τέσσερις θα είχε σκοτεινιάσει. Ο αέρας ήταν υγρός και παγωμένος, και παρά τα σφαλισμένα παράθυρα, τρύπωνε μέσα στην άμαξα. Η υγρασία στα πέτσινα καθίσματα γινόταν αισθητή με το άγγιγμα, και πρέπει να υπήρχε μια χαραμάδα στην οροφή, γιατί πού και πού οι στάλες της βροχής έπεφταν απαλά στο εσωτερικό, μουσκεύοντας το δέρμα κι αφήνοντας έναν σκούρο λεκέ, σαν μελάνι πιτσιλισμένο. Με τις ριπές του ανέμου η άμαξα κλυδωνιζόταν στις στροφές του δρόμου, και στα ακάλυπτα σημεία της διαδρομής φυσούσε με τέτοια ένταση, που όλη η καρότσα έτρεμε και ταλαντευόταν, ανάμεσα στις ψηλές της ρόδες, σαν μεθυσμένη».


Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Η ιδιωτική ζωή των δέντρων του Αlejandro Zambra

cover


Mετάφραση: Aχιλλέας Κυριακίδης
Σχεδιασμός/Εικονογράφηση Εξωφύλλου: Χρήστος Κούρτογλου
Eκδόσεις Ίκαρος
Σελ. 91

«Ο Χουλιάν διασκεδάζει τη μικρή με την «Ιδιωτική ζωή των δέντρων», μια σειρά παραμύθια που σκάρωσε για να τη νανουρίζει. Κεντρικοί ήρωες των παραμυθιών είναι μια λεύκα κι ένα μπαομπάμπ που, τις νύχτες, όταν δεν τα βλέπει κανείς, κουβεντιάζουν για φωτοσυνθέσεις, για σκίουρους ή για τα αναρίθμητα πλεονεκτήματα του να είσαι δέντρο και όχι άνθρωπος ή ζώο, ή όπως λένε τα ίδια, ηλίθιος τσιμεντένιος όγκος».

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Ζούσαμε πάντα σ’ ένα κάστρο της Shirley Jackson



εξώφυλλο


Mετάφραση: Bάσια Τζανακάρη
Καλλιτεχνική επιμέλεια εξωφύλλου: Redoine Amzlan
Eκδόσεις Μεταίχμιο
Σελ. 245


«ΜΕ ΛΕΝΕ ΜΕΡΙ ΚΑΘΡΙΝ ΜΠΛΑΚΓΟΥΝΤ. Είμαι δεκαοχτώ χρονών και ζω με την αδελφή μου, την Κόνστανς. Έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι με λίγη τύχη θα μπορούσα να είχα γεννηθεί λυκάνθρωπος, επειδή τα δυο μεσαία δάχτυλα των χεριών μου έχουν το ίδιο μήκος, αλλά έπρεπε να αρκεστώ σε ό,τι είχα. Αντιπαθώ το μπάνιο, τα σκυλιά και τη φασαρία. Συμπαθώ την αδελφή μου την Κόνστανς, τον Ριχάρδο της Υόρκης και το Amanita Phalloides, το μανιτάρι θανατίτη. Όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μου έχουν πεθάνει».

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Έπρεπε να είχες φύγει του Ντάνιελ Κέλμαν

Έπρεπε να είχες φύγει του Ντάνιελ Κέλμαν



Mετάφραση: Κώστας Κοσμάς
Φωτογραφία εξωφύλλου: Clayton Bastiani/Trevillion Images
Eκδόσεις Καστανιώτη
Σελ. 102

«Η Γιάννα και η Έλλα κάνουν διπλό ποδήλατο σ’ έναν επαρχιακό δρόμο. Ο ήλιος λάμπει, τα στάχυα κυματίζουν, ευχάριστη μουσική. Η Έλλα κάθεται μπροστά και οδηγεί, η Γιάννα έχει τα χέρια απλωμένα, κοντινό πλάνο: μισοκλείνουν τα μάτια στη λιακάδα ευτυχισμένες. Και τότε το ποδήλατο πατάει πάνω σε μια πέτρα, βγαίνει απ’ τον δρόμο και τουμπάρει. Μικρές κραυγές πόνου και ξεφωνητά. Fade out στη μουσική, μαύρο, τίτλοι αρχής. Και τώρα μένει να πετύχω το σωστό ύφος».

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Η καρδιά πεθαίνει τελευταία της Μάργκαρετ Άτγουντ

 Η καρδιά πεθαίνει τελευταία


Mετάφραση: Έφη Τσιρώνη
Εικονογράφηση – Σύνθεση Εξωφύλλου: Δημήτρης Χαροκόπος
Eκδόσεις Ψυχογιός
Σελ. 480

«Στρίμωγμα να κοιμάσαι σε αμάξι. Έτσι κι αλλιώς, κανένα Honda από τρίτο χέρι δεν είναι παλάτι. Αν ήταν βαν, θα είχαν περισσότερο δώρο, αλλά σιγά μη μπορούσαν να πάρουν βαν, ακόμα και παλιά, τότε που νόμιζαν πως είχαν λεφτά. Ο Σταν λέει ότι είναι τυχεροί που έχουν έστω και το Honda, κι έχει δίκιο, η τύχη τους όμως δεν κάνει το αυτοκίνητο μεγαλύτερο».


Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Αυτό που σου ανήκει του Γκαρθ Γκρίνγουελ

 Αυτό που σου ανήκει του Greenwell Garth



Mετάφραση: Τόνια Κοβαλένκο
Φωτογραφία εξωφύλλου: Sergey Neamoscou
Eκδόσεις Καστανιώτη
Σελ. 228

«To ότι η πρώτη μου συνάντηση με τον Μίτκο Μ. κατέληξε σε μια προδοσία, όσο μικρή κι αν ήταν, θα έπρεπε να μου είχε χτυπήσει ήδη από τότε το καμπανάκι του κινδύνου, πράγμα που με τη σειρά του θα όφειλε να έχει περιορίσει, αν όχι εξαλείψει τελείως, τον πόθο μου γι’ αυτόν. Όμως η αίσθηση του κινδύνου σε μέρη όπως οι τουαλέτες του Εθνικού Μεγάρου Πολιτισμού, όπου τον πρωτογνώρισα, είναι στοιχείο συνώνυμο του αέρα που αναπνέουμε όσοι βρισκόμαστε εκεί, πανταχού παρόν και αναπόδραστο, με αποτέλεσμα να γίνεται αναπόσπαστο συστατικό της επιθυμίας που μας προσελκύει ως εκεί. Από τις σκάλες ακόμα έφτασε στ’ αυτιά μου η φωνή του, η οποία, όπως και όλος ο υπόλοιπος, ήταν πολύ επιβλητική για εκείνα τα υπόγεια, ξεχυνόταν από τα βάθη τους σαν να ήθελε να επιστρέψει στο φωτεινό απομεσήμερο, που δεν είχε τίποτα το φθινοπωρινό κι ας ήταν κιόλας μέσα Οκτωβρίου·».

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Μoderato Cantabile της Mαργκερίτ Ντιράς

εξώφυλλο


Πρόλογος - Mετάφραση: Άρης Μαραγκόπουλος
Eκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σελ. 110


«-Διαβάζεις, παρακαλώ, αυτό που γράφει στο πάνω μέρος της παρτιτούρας σου; ρώτησε η κυρία

- Moderato Cantabile, είπε το παιδί.

Η κυρία υπογράμμισε αυτή την απάντηση χτυπώντας μια φορά με το μολύβι πάνω στα πλήκτρα. Το παιδί έμεινε ασάλευτο, το κεφάλι στραμμένο στην παρτιτούρα του.

- Και τι θέλει να πει moderato cantabile;

- Δεν ξέρω.

Μια γυναίκα, καθισμένη τρία μέτρα πιο κει, αναστέναξε».

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Η τζαζ του δολοφόνου του Ray Celestin


Εξώφυλλο

Mετάφραση: Mαρία Τραϊκόγλου
Eκδόσεις Διόπτρα
Σελ. 525


«Αξιότιμε Θνητέ:

Δεν με έχουν πιάσει ποτέ ούτε και πρόκειται να με πιάσουν. Δεν με έχουν δει ποτέ, εφόσον είμαι αόρατος, ομοιόμορφος σαν τον αιθέρα που περιβάλλει τη γη σας. Δεν είμαι ανθρώπινο πλάσμα, αλλά πνεύμα και δαίμονας από την πιο καυτή Κόλαση. Είμαι αυτός που εσείς, οι κάτοικοι της Ορλεάνης, και η ανόητη αστυνομία σας αποκαλούν Πελεκητή».


Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Ιστορίες της ζωής σου και άλλες ιστορίες του Τed Chiang

Ιστορίες της ζωής σου και άλλες ιστορίες


Mετάφραση: Δημήτρης Αρβανίτης
Εικονογράφηση & Σχεδιασμός Εξωφύλλου: Γιώργος Γούσης
Eκδόσεις Κέδρος
Σελ. 373


Ο πύργος της Βαβυλώνας: 


«Αν ο πύργος κείτονταν στην πεδιάδα της Σενναάρ, θα χρειάζονταν δυο μέρες για να περπατήσεις από τη μια άκρη ως την άλλη. Όσο ο πύργος είναι όρθιος, χρειάζεται ένας ολόκληρος μήνας και μισός για να ανεβείς από τη βάση στην κορυφή του χωρίς άλλα βάρη. Αλλά λίγοι ανεβαίνουν στον πύργο με άδεια χέρια· το βήμα των περισσότερων το βραδύνει το καρότσι με τα τούβλα που τραβούν πίσω τους. Τέσσερις μήνες περνούν από τη μέρα που θα το πάρουν από εκεί για να γίνει μέρος του πύργου».


Covers by Proust & Kraken | Η τέχνη της χαράς

O art του blog, Θάνος Κακολύρης, εμπνέεται από τα βιβλία του blog
και δημιουργεί πρωτότυπα εξώφυλλα

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Mικρή Ιστορία της Λογοτεχνίας του John Sutherland

Μικρή ιστορία της λογοτεχνίας- εξώφυλλο


Mετάφραση: Γιώργος Λαμπράκος
Εικόνες: Sarah Young
Eκδόσεις Πατάκη
Σελ. 389



«Τι είναι η λογοτεχνία;»

Με αυτό το ερώτημα, που αποτελεί και τον τίτλο του πρώτου από τα σαράντα κεφάλαια του βιβλίου του, ξεκινάει ο ακαδημαϊκός John Sutherland το συναρπαστικό λογοτεχνικό του ταξίδι στην ιστορία του βιβλίου και της λογοτεχνίας και μας παρασύρει μαζί του χωρίς να κουράζει ούτε στιγμή με πομπώδεις φράσεις και αφορισμούς, που έχουμε λίγο πολύ συνηθίσει σε αντίστοιχα εγχειρήματα. Και καταφέρνει ο συγγραφέας έναν άθλο: όχι μόνο να περιορίσει σε 400 μόνο σελίδες ένα από τα ομορφότερα κεφάλαια του ανθρώπινου πολιτισμού, την ιστορία της λογοτεχνίας, από τις απαρχές της έως σήμερα, αλλά και να μας μιλήσει για πολλά ακόμα ειδικότερα ζητήματα της λογοτεχνίας, όπως για την παιδική λογοτεχνία, τα πνευματικά δικαιώματα, τη λογοκρισία, τη μετάφραση, τα βιβλιοπωλεία και τα λογοτεχνικά βραβεία. Με λίγα λόγια, το βιβλίο με απλή γλώσσα γεμάτη αγάπη και θαυμασμό για τα βιβλία και τους συγγραφείς τους μάς καλεί να γνωρίσουμε καλύτερα συγγραφείς που αγαπάμε μέσα στο ιστορικό πλαίσιο που αυτοί δημιούργησαν ή να μάθουμε για άλλους συγγραφείς που είτε τους ξέρουμε αλλά δεν τους έχουμε ακόμα διαβάσει είτε δεν τους γνωρίζουμε καθόλου. Είναι λοιπόν ένα βιβλίο για όλους όσοι αγαπούν τη λογοτεχνία (με μεγαλύτερη έμφαση είναι αλήθεια στην αγγλική λογοτεχνία).

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Οι κλασικοί στη ζωή μας – Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη του Nuccio Ordine


 Οι κλασικοί στη ζωή μας – Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη του Nuccio Ordine

Mετάφραση: Μαρία Σπυριδοπούλου
Έργο Εξωφύλλου: G. Usellini, La biblioteca magica, 1960,
Comune di Vimercate, Must, Museo del territorio vimercatese
Eκδόσεις Άγρα
Σελ. 282


Το πρώτο βιβλίο του χρόνου είναι πάντα πολύ σημαντικό. Από μια πληθώρα βιβλίων εξαιρετικών συγγραφέων που βρίσκονται στη στοίβα των καινούργιων βιβλίων (και η οποία μεγαλώνει συνεχώς) επέλεξα να διαβάσω το βιβλίο αυτό του Nuccio Ordine, “Oι κλασικοί στη ζωή μας, Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη». Και πρόκειται ακριβώς για αυτό, για μια μικρή σπουδαία, κατά τον Ordine, βιβλιοθήκη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις