Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Πέδρο Πάραμο του Χουάν Ρούλφο



Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου
Σελ.: 260
Εκδόσεις Πατάκη
Φωτογραφία εξωφύλλου: Xουάν Ρούλφο

«Ήρθα στην Κομάλα γιατί μου είπαν πως εδώ ζούσε ο πατέρας μου, κάποιος Πέδρο Πάραμο. Μου το’ πε η μητέρα μου. Κι εγώ της υποσχέθηκα πως θα ερχόμουν να τον βρω μόλις θα πέθαινε. Της έσφιξα τα χέρια, σημάδι ότι θα το έκανα, γιατί εκείνη βάδιζε τότε προς το θάνατο κι εγώ ήμουν πρόθυμος να της υποσχεθώ τα πάντα».

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Το μουσείο της αθωότητας του Ορχάν Παμούκ




Νοbel Λογοτεχνίας
Μετάφραση: Στέλλα Βρετού
Σελ.: 802
Εκδόσεις Ωκεανίδα
Φωτογραφία εξωφύλλου: Αχμέτ Ισικτσί
Εξώφυλλο: Ελένη Κασκαρίκα

«Ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου· δεν το ‘ξερα. Αν το ‘ξερα θα μπορούσα άραγε να προστατέψω την ευτυχία μου, θα εξελίσσονταν όλα διαφορετικά; Ναι, αν το είχα καταλάβει, σε καμία περίπτωση δεν θ’ άφηνα την ευτυχία να μου φύγει. Ίσως η υπέροχη εκείνη χρυσή στιγμή, που τόσο βαθιά και ήρεμα τύλιξε όλο μου το σώμα, να κράτησε μερικά δευτερόλεπτα, όμως εμένα μου φάνηκαν ώρες, χρόνια».


Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Η τέχνη της χαράς της Goliarda Sapienza



Μετάφραση: Άννα Παπασταύρου
Σελ.: 721
Εκδόσεις Πατάκη

«ΝΑ ΜΕ, ΛΟΙΠΟΝ: τεσσάρων-πέντε χρόνων, σ’ ένα λασπότοπο, να σέρνω ένα θεόρατο κούτσουρο. Δεν υπάρχουν ούτε δέντρα ούτε σπίτια τριγύρω, μονάχα ο ιδρώτας από την προσπάθεια να κουβαλήσω εκείνο το τραχύ ξύλο και το έντονο κάψιμο στις πληγωμένες παλάμες μου. Βουλιάζω στη λάσπη ίσαμε τους αστραγάλους, όμως πρέπει να προχωρήσω, δεν ξέρω γιατί, πρέπει πάντως να το κάνω. Ας αφήσουμε αυτή την πρώτη ανάμνησή μου όπως είναι: δεν μου πάει να κάνω εικασίες ή μαντεψιές. Θέλω να σας πω πώς έγιναν τα πράγματα, χωρίς να παραλλάξω τίποτα».

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Οι διακοπές του Μαιγκρέ του Georges Simenon




Σελ.: 234
Μετάφραση: Αργυρώ Μακάρωφ
Εκδόσεις Άγρα
Φωτογραφία εξωφύλλου: Juxtapose/Photodisc/Getty Images

«O ΔΡΟΜΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΕΝΟΣ, στρωμένος με παράταιρους κυβόλιθους, όπως όλοι οι δρόμοι της παλιάς γειτονιάς της σάμπλ ντ’ Ολόν. Όσο για τα πεζοδρόμια ήταν σε τέτοιο σημείο στενά που αναγκαζόταν να κατέβει απ’ αυτά κάθε φορά που διασταυρωνόταν με κάποιον περαστικό. Η δίφυλλη σκουροπράσινη πόρτα στη γωνία ήταν ιδιαίτερα επιβλητική, το ξύλο έκανε υπέροχα νερά, και είχε δύο καλογυαλισμένα μπρούντζινα ρόπτρα, ακριβώς όπως οι πόρτες που συναντά κανείς σε αρχοντικά ή σε μοναστήρια της επαρχίας».


Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Δημοφιλείς αναρτήσεις